De fotograaf
Zo'n twaalf jaar nadat ook Harry's gevoelige plaat het licht zag kreeg hij zijn eerste camera van een hoofdonderwijzer van de basisschool. Sindsdien zijn er weinig momenten voorbij gegaan dat er geen camera om zijn nek hing. Waar in het begin foto's werden gemaakt van schoolreisjes, familie uitstapjes en vrienden, begon na een aantal jaar het echte werk. Er kwam een betere camera –een echte spiegelreflex werd aangeschaft, en de zolder werd omgebouwd tot donkere kamer, waardoor de plaatselijke ontwikkelservice het een stuk rustiger kreeg.Toen Harry in 1979 een baan als fotograaf aannam bij het plaatselijke weekblad, volgde er ook een opleiding aan de fotovakschool in Apeldoorn voor algemene fotografie en bedrijfsfotografie. Maar Harry liet het daar niet bij zitten en probeerde met kennis uit studieboeken zichzelf te verbeteren. Naast deze bezigheden (hard werken, zelfstudie, van het leven genieten) was Harry ook druk met bruidsreportages, waarbij altijd werd geprobeerd iets unieks te creëren. "Bij elke nieuwe opdracht zocht ik naar nieuwe perspectieven en bijzondere invalshoeken om alles wat ik eerder heb gemaakt te overtreffen".
In de jaren die daarop volgden ontwikkelde Harry zich tot de fotograaf die hij nu is. Een fotograaf met voorliefde voor het fotograferen van mensen. Mensen in hun eigen omgeving, hun eigen unieke verschijning. "Veranderingen zijn altijd en overal, bij fotografie gaat het erom om deze veranderingen vast te leggen en zo de gevoelige plaat te gebruiken waar deze voor is, het vastleggen van gevoelige plaatjes."




